پایگاه اطلاع رسانی حج و زیارت

تاریخ: 19 شهریور 1395

امام محمدباقر(ع)؛ پرچمدار جنبش فرهنگی در اعتلای آموزه های اسلام

امام محمدباقر(ع) با بنیان گذاری جنبش فرهنگی، علمی و فکری گسترده، از دانش و علم خویش برای مبارزه با جریان های انحرافی مخالف اسلام بهره گرفت و با اقدام های هوشمندانه خویش در این مسیر، آموزه های اسلامی را تبیین کرد.

پنجمین پیشوای شیعیان امام محمدباقر(ع) در یکم رجب 57 هجری قمری در مدینه چشم به جهان گشود. ایشان فرزند امام سجاد(ع) و فاطمه دختر بزرگوار امام حسن مجتبی(ع) بود. از لقب های این امام همام می توان به «شاکر، صابر، هادی و باقرالعلوم» اشاره کرد.
امامت پنجمین امام همزمان با شهادت امام زین العابدین(ع) در 95 هجری قمری آغاز شد و اینگونه امام باقر(ع) پیشوایی امور مسلمانان جهان را بر عهده گرفت. روایت های بسیاری برای امامت ایشان وجود دارد و در یکی از مهمترین آنها حضرت علی(ع) در وصیت خویش از این امام والامقام برای پیشوایی مسلمانان نام برده است. 
رهبری امام پنجم تا 114 هجری قمری به مدت 19سال و چند ماه ادامه یافت. ایشان در شرایطی این رسالت سنگین را به عهده گرفت که از ورود دین اسلام سالیان متمادی می گذشت و بیش از نیم سده از تلاش امویان برای ایجاد شبهه اعتقادی در میان مسلمانان سپری شده بود. در این هنگام این امام بزرگوار که از نظر علم، دانش، پارسایی و فضیلت های انسانی سرآمد روزگار خویش به شمار می رفت با تدبیر و استدلال های منطقی مردم را از مسیر گمراهی و تاریکی دور ساخت و با روشن کردن راه برای آنان و نشان دادن اسلام حقیقی آنان را به شناخت هرچه بهتر این دین الهی هدایت کرد و احکام و عقاید اسلامی آشنا ساخت. 
این امام همام(ع) به امر خداوند با دانش و علم گسترده خویش با مخالفان دین اسلام و افرادی که از هیچ کوششی به منظور تحریف آن دریغ نمی کردند به مبارزه برخاست و با رسوایی آنها در مناظره های هوشمندانه خویش چهره واقعی این افراد را بر همگان آشکار ساخت.
امام محمدباقر(ع) با دریای علم بی پایان خویش به پرسش های علمی مردم روزگار پاسخ می گفت و پیچیدگی های برخی معارف را با حل آنها و توضیح های عالمانه آسان و روشن می کرد. برتری ایشان در فضل و دانش چنان مشهور بود که نویسندگان و شاعران در وصف او، نثرها نوشته اند و شعرها سروده اند. تاریخ نگاران و افرادی که امام پنجم شیعیان(ع) را از نزدیک درک کرده اند از آن بزرگوار به عنوان فردی گشاده رو نام برده اند که در صدقه دادن، جود، بخشش و به کار بستن آداب و توصیه های اسلامی می کوشید و سنت های دین پیامبر اکرم(ص) را در عمل به همگان می آموخت.
سرانجام امام محمدباقر(ع) پس از سال ها تلاش به منظور برپایی اسلام حقیقی و مبارزه روشنگرانه با ظلم و ستم در هفتم ذیحجه 114هجری قمری در 57 سالگی در شهر مدینه به دستور هشام بن عبدالملک مسموم شد و به مقام والای شهادت نایل آمد. 

روتیتر: به مناسبت سالروز شهادت امام پنجم شیعیان(ع) ؛